Bethina de Reus - van Emmen

Wees zelf de verandering die je wenst te zien in de wereld

Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


verhalen:wie_had_dat_gedacht

Wie had dat gedacht?

Ik wil niet veel zeggen, maar mijn leven is alles behalve saai!

Als jullie mijn verhalen een beetje gelezen hebben, begrijpen jullie wat ik daarmee bedoel. Opgegroeid in een zwaar gelovig gezin waar ik uit ben gestapt, veel issues met mijn gewicht en diabetes, 3 burnouts verder en wat jullie vast niet hadden zien aankomen (en ik ook niet), mijn partner die 2 jaar geleden (2016) aangaf transgender te zijn en als vrouw door het leven wilde gaan.

Ok.. Ja.. Tuurlijk.. ennuh nu? Ja dat was ook mijn eerste reactie.

In eerste instantie voelde ik de grond onder mijn voeten verdwijnen, want hoe ging dat dan verder met onze relatie? Wilde ze dan nu nog wel een relatie met mij, of kwamen er nu ook mannen in beeld? Ik was bang en zo onzeker over de toekomst. Voelde me enorm afhankelijk in de relatie met haar.

Ik merkte dat ik al direct dingen vast wilde leggen. Dat ze mij zekerheden kon geven over onze toekomst. Deze zekerheden kon ze me niet geven. Ze zat zelf nog helemaal vers in dit proces. Het enige waar ik aan kon denken was dat ik haar kwijt zou raken. Ik wilde niet weer iemand kwijt raken. Gek gezien mijn achtergrond van verlies?

Ik kwam thuis te zitten met paniekaanvallen en ondertussen ging mijn partner het proces in om voor de wet vrouw te worden. Mijn authenticiteit werd behoorlijk op de proef gesteld. Ik kwam er achter dat ik ook te afhankelijk was in onze relatie. Ik leerde mijn partner kort nadat ik uit het geloof stapte kennen, dat was mijn eerste veilige basis in mijn nieuwe wereld.

Het idee dat ze vrouw wilde zijn begon uiteindelijk steeds meer bij me door te dringen. Het was geen bevlieging en ik zag ook hoe gelukkig het haar maakte. Er bleek een heel ander persoon onder te zitten. Niet altijd makkelijk, maar achteraf zo'n mooi proces om van dichtbij mee te mogen maken. Wie krijgt nou de kans om zo'n ervaring mee te maken?

Het liep echter tussen ons erg hoog op. We zijn allebei hooggevoelig en we hadden een te klein appartement waardoor we constant in elkaars energie zaten. Ik kon tijdelijk bij een collega een kamer huren om eens voor mezelf uit te zoeken wat ik nu verder wilde. Maart 2017 ben ik op kamers gegaan in Zeist en in de loop van het jaar hebben we naar elkaar uitgesproken dat we niet meer bij elkaar gaan wonen. We hebben allebei echt onze eigen ruimte nodig.

Juni 2018 heb ik mijn eigen appartement gehuurd in Hilversum, dichtbij mijn partner in de buurt. Want weet je? Wie had gedacht dat we zulke goede vriendinnen zouden worden? Dat uit deze hele relatie zoveel goeds is gekomen en ik er nu een BFF bij heb?

Wij hebben elkaar tegen moeten komen. We hebben elkaar levenslessen geleerd. Mijn partner heeft mij leren genieten en ik heb een grote rol gespeeld bij het aangeven van haar grenzen en zoveel meer! Maar ook heeft zij mij laten zien dat liefde genderoverstijgend is! Ik heb mogen leren om mijn vooroordelen die ik mee heb gekregen vanuit mijn jeugd los te laten. Liefde is liefde, tussen een man en een vrouw, 2 vrouwen of 2 mannen.

Wie had dat gedacht? Dat ik zo openminded kon worden na zo zwaargelovig opgevoed te zijn? Het laat mooi zien dat ik mijn eigen pad kies en sta voor mijn keuzes en die ook zelf mag maken!

verhalen/wie_had_dat_gedacht.txt · Laatst gewijzigd: 2018/04/09 23:04 door bethina