Bethina de Reus - van Emmen

Wees zelf de verandering die je wenst te zien in de wereld

Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


verhalen:is_dit_nu_echt_mijn_familie

Is dit nu echt mijn familie?

Het maakt me verdrietig hoe mijn directe gelovige gezinsleden (lees zussen) met mij omgaan. Ach ik moet mezelf ook even corrigeren, want het zijn niet mijn zussen waar ik mee te maken heb, maar het geloof.

Oktober 2017 is mijn moeder overleden en mijn gelovige zus en zwager willen het mentorschap over mijn geestelijk gehandicapte zus. Begin dit jaar (2018) kreeg ik een brief van de rechtbank met de mogelijkheid om bezwaar aan te tekenen. Dat heb ik gedaan, de enige manier om nog de kans te krijgen mijn zus te zien op regelmatige basis.

Als ik dit schrijf is het september 2018 en is nog steeds niet duidelijk wat er gaat gebeuren. De kantonrechter had in april aangegeven een mentor aan te willen stellen. Nu blijkt hij mijn gehandicapte zus ook nog te willen spreken voor de definitieve uitspraak. Dat gebeurt dus a.s. vrijdag 7 september.

De hoorzitting in april was naar omdat mijn zus en zwager mij echt niet als mens zien. Ik ben uit het geloof gestapt dus is het mijn 'schuld' dat ik mijn zus niet meer mag zien. En ze wil volgens hen ook geen contact meer, wat niet strookt met de omhelzing die ik van haar kreeg op de begrafenis van mijn moeder.

Ik vind het zo jammer dat het zo moet lopen. En dat alleen maar doordat ik niet meer achter het geloof kan staan.

Is dit nu werkelijk mijn familie? Ik denk wel eens dat ik er niet in thuis hoor.

verhalen/is_dit_nu_echt_mijn_familie.txt · Laatst gewijzigd: 2018/04/09 23:19 door bethina